Jan Braal schreef op 15 juli 2013:

Geachte heer Klink,
Ik heb een vraag waarvan ik benieuwd ben wat uw mening hierop is.
Als een zoon van mij op 3 jarige leeftijd komt te overlijden omdat het een zwak en ziekelijk kind is, zou dit volgens de evolutietheorie een natuurlijke proces zijn van het overleven van de sterkste. Waarom schreeuwt iedere cel in mij dat dit niet natuurlijk is, waarom blijft het hart dan verscheurt achter. Als resultaat van een evolutie zou ik dan toch beter moeten weten?
Alvast bedankt voor uw reactie.
Met vriendelijke groet,

Jan Braal

 

Reactie:

Beste Jan,

Het is natuurlijk dat ieder levens wezen komt te overlijden, de best aangepaste alleen later dan de minder goed aangepast. Het is ook natuurlijk dat uw hart verscheurd is als dat levende wezen uw kind is, want u hebt een diepe emotionele band met uw kind. Die diepe emotionele band is evolutionair goed te verklaren omdat daarmee het kind de grootste kans op overleven en opgroeien heeft. Dit geldt niet alleen voor mensen overigens, maar in meer of mindere mate voor elk sociaal zoogdier.

Met vriendelijke groet,

Bart Klink 

 

Wie zijn er online?

We hebben 120 gasten en geen leden online

Geef je mening

Welke positie over het bestaan van god(en) onderschrijft u?

Bekende atheïsten

Ronald PlasterkRonald Plasterk, moleculair bioloog, voormalig hoogleraar in de ontwikkelingsgenetica aan de Universiteit van Utrecht, minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap.

Citaat

Since evolution became fashionable, the glorification of Man has taken a new form. We are told that evolution has been guided by one great Purpose: through the millions of years when there were only slime, or trilobites, throughout the ages of dinosaurs and giant ferns, of bees and wild flowers, God was preparing the Great Climax. At last, in the fullness of time, He produced Man, including such specimens as Nero and Caligula, Hitler and Mussolini, whose transcendent glory justified the long painful process. For my part, I find even eternal damnation less incredible, certainly less ridiculous, than this lame and impotent conclusion which we are asked to admire as the supreme effort of Omnipotence.

~ Bertrand Russell

Jan Braal schreef op 15 juli 2013:

Geachte heer Klink,
Ik heb een vraag waarvan ik benieuwd ben wat uw mening hierop is.
Als een zoon van mij op 3 jarige leeftijd komt te overlijden omdat het een zwak en ziekelijk kind is, zou dit volgens de evolutietheorie een natuurlijke proces zijn van het overleven van de sterkste. Waarom schreeuwt iedere cel in mij dat dit niet natuurlijk is, waarom blijft het hart dan verscheurt achter. Als resultaat van een evolutie zou ik dan toch beter moeten weten?
Alvast bedankt voor uw reactie.
Met vriendelijke groet,

Jan Braal

 

Reactie:

Beste Jan,

Het is natuurlijk dat ieder levens wezen komt te overlijden, de best aangepaste alleen later dan de minder goed aangepast. Het is ook natuurlijk dat uw hart verscheurd is als dat levende wezen uw kind is, want u hebt een diepe emotionele band met uw kind. Die diepe emotionele band is evolutionair goed te verklaren omdat daarmee het kind de grootste kans op overleven en opgroeien heeft. Dit geldt niet alleen voor mensen overigens, maar in meer of mindere mate voor elk sociaal zoogdier.

Met vriendelijke groet,

Bart Klink 

Wie zijn er online?

We hebben 120 gasten en geen leden online

Geef je mening

Welke positie over het bestaan van god(en) onderschrijft u?

Bekende atheïsten

Ronald PlasterkRonald Plasterk, moleculair bioloog, voormalig hoogleraar in de ontwikkelingsgenetica aan de Universiteit van Utrecht, minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap.

Citaat

Since evolution became fashionable, the glorification of Man has taken a new form. We are told that evolution has been guided by one great Purpose: through the millions of years when there were only slime, or trilobites, throughout the ages of dinosaurs and giant ferns, of bees and wild flowers, God was preparing the Great Climax. At last, in the fullness of time, He produced Man, including such specimens as Nero and Caligula, Hitler and Mussolini, whose transcendent glory justified the long painful process. For my part, I find even eternal damnation less incredible, certainly less ridiculous, than this lame and impotent conclusion which we are asked to admire as the supreme effort of Omnipotence.

~ Bertrand Russell