Eduard schreef op 24 september 2012:

Dag Bart,

Wat vindt u van onderstaand stukje?

Het godsargument van Emanuel Rutten
“Voor alle uitspraken p geldt dat als p noodzakelijk onkenbaar is, dan is p
noodzakelijk onwaar. De uitspraak ‘God bestaat niet’ is noodzakelijk onkenbaar. Ergo: ‘God bestaat niet’ is noodzakelijk onwaar. Ergo: het is noodzakelijk waar dat God bestaat.”
Dat is waar, kortgezegd, het nieuwe godsargument van Emanuel Rutten
op neerkomt. Simpeler nog: iets dat je principieel niet kunt kennen, kan
niet waar zijn. Je kunt nooit weten dat God niet bestaat. Dus de uitspraak
dat God niet bestaat kan niet waar zijn. Als het niet waar kan zijn dat God
niet bestaat, dan moet God bestaan.
Op internet buitelen de tegenwerpingen groen en rijp over elkaar heen.
Rustig en sereen gaat de filosoof op alle weerleggingen in. De meest genoemde en voor de hand liggende tegenwerping is de volgende:
zoals je nooit kunt weten dat God niet bestaat, zo kun je ook nooit weten
dat hij wel bestaat. ‘God bestaat’ is evenzeer een onkenbare en dus onware
uitspraak. Volgens de eigen logica van Rutten is hiermee bewezen dat
God niet bestaat. Ruttens weerwoord: beide uitspraken ‘God bestaat’ en
‘God bestaat niet’ hebben geen gelijke kenwaarde. Als God bestaat, weet
tenminste God zelf dat hij bestaat. De uitspraak ‘God bestaat’ is dus niet
principieel onkenbaar, wat wel voor de uitspraak ‘God bestaat niet’ geldt

http://www.gjerutten.nl/RuttenVolZin.pdf

Vriendelijke groet,

Eduard 

Reactie:

Beste Eduard,

Van dit argument heb ik inderdaad zijlings wat meegekregen, maar ik heb me er nog niet in verdiept. Het lijkt een soort ontologisch godsbewijs. Daarover schreef Bertrand Russell eens: "it is easier to feel convinced that it must be fallacious than it is to find out precisely where the fallacy lies". Volgens mij is dat ook hier het geval. Ik hoop te zijner tijd er nog ees op terug te komen!

Met vriendelijke groet,

Bart Klink