Niels Bosman schreef op 14 juni 2012:

Vanuit het wetenschappelijke domein kan ik de keuze voor het atheisme wel begrijpen (Een god is nu eenmaal niet toetsbaar en daarom kun je deze niet insluiten in wetenschappelijke theorien. Vanuit het filosofische oogpunt ben ik meer een agnost. We weten absoluut niet of er wel of niet een God is. De kans is naar mijn idee niet groot. Maar er is wel een kans dat er iets is (ietisme) dat een big bang of een multiuniversa heeft laten ontstaan. Vanuit die redenatie vind ik het agnostische gedachtengoed de meest realistische opvatting. Omdat we evenvoudig weg niet meer weten   dan wat de wetenschap te bieden heeft, maar we ook niet alternatieve opvattingen voor honderd procent kunnen uitsluiten.

Reactie:

Beste Niels,

In de eerste plaats denk ik dat de God waarin veruit de meeste gelovigen geloven wel degelijk wetenschappelijk toetsbaar is - als Hij zou bestaan. Zie daarover dit artikel. Vervolgens meent u dat agnosticisme redelijker zou zijn dan atheïsme, omdat we niet zeker kunnen weten dat God niet bestaat. Hierop zou ik tegen willen werpen dat we buiten disciplines als (strikte) logica en wiskunde niets helemaal zeker kunnen weten. Een atheïst meent dan ook niet met absolute zekerheid te kunnen weten dat God niet bestaat, maar dat het zeer onwaarschijnlijk is dat God (zoals gewoonlijk gedefinieerd) bestaat. Op eenzelfde manier wijzen we bijvoorbeeld het bestaan van heksen, feeën en andere fantasiewezens af. Dit lijkt mij, gezien de argumenten voor en tegen het bestaan van God, een redelijker positie dan het in het midden te laten, zoals de agnost doet. 

Met vriendelijke groet,

Bart Klink