Misschien wel de belangrijkste reden waarom atheïsten niet geloven in het bestaan van god of goden, is dat er geen enkele aanwijzing is voor hun bestaan. Zij argumenteren dat je alleen in iets moet geloven als er ook aanwijzingen zijn dat datgene bestaat. Het geloof in god is net zo min aannemelijk als het geloof in Sinterklaas, de tandenfee of onzichtbare kaboutertjes. Als er geen aanwijzingen zijn voor het bestaan van goden, komt men automatisch uit op het a-theïsme, de afwezigheid van theïsme (geloof in god(en)). De atheïst hoeft dus niet het niet-bestaan van god(en) te bewijzen, hij hoeft slechts de argumenten voor het bestaan van god(en) te weerleggen en kan eventueel nog met argumenten komen die het bestaan van deze god nog onwaarschijnlijker maken. De bewijslast ligt dan ook bij de gelovige die beweert dat god(en) bestaat. Pas als de gelovige een religieuze uitspraak doet, kan de atheïst hierop reageren.

Er zijn in het verleden vele godsbewijzen geponeerd die soms nog steeds aangedragen worden door gelovigen. Een atheïst meent echter dat deze argumenten niet kloppen of niet overtuigend genoeg zijn. Kritiek op deze godsbewijzen is hier te vinden.

In het verleden werd bijna alles aan het bestaan van god(en) toegeschreven. Dit zorgde voor genoeg redenen om het bestaan aannemelijk te maken. Wie veroorzaakte immers anders de bliksem, regen, ziekte, voorspoed, enzovoort? Tegenwoordig zijn voor al deze fenomenen goede naturalistische verklaringen gevonden, wat god als verklaring overbodig maakt. Toch wordt god heden ten dage door veel gelovigen nog steeds gebruikt als verklaring. Dit is onder andere terug te vinden in het kosmologische en het teleologische argument.

Naast de afwezigheid van redenen om het bestaan van god(en) aan te nemen, zijn er nog andere argumenten die het bestaan van god(en) onwaarschijnlijk maken. Hier vindt u een overzicht van deze argumenten.